Publikacje
Artykuł RI 2006
Budownictwo

Publikacje własne

 
Energia
 
Energia odnawialna
Czy musimy
kupować kotły ?
Architektura słoneczna
Energia słoneczna
Ogrzewanie elektryczne
centralne czy słoneczne
Mieszkanie ogrzewane
słońcem
Technologia
 
Słoneczne panele
grzewcze
Kolektory słoneczne
powietrzne
Wełna mineralna a
izolacja transparentna
Wentylacja z odzyskiem
ciepła
Rekuperator - zysk
energetyczny
Nowoczesne materiały
budowlane
Współpraca
 
Audyt energetyczny
Termomodernizacja
Developerzy
Wspólnota
mieszkaniowa
Spóldzielnie
mieszkaniowe
Architekci
 
 
     
 

Rynek Instalacyjny Nr 3 2006
Eugeniusz Rylewski


Ogromna rezerwa energii w wentylacji z rekuperacją.

   Panuje powszechne przekonanie, iż Polska potrzebuje dużej ilości paliwa z importu. Jednak czy jest to zgodne z rzeczywistością. Wystarczy zapoznać się z kilkoma audytami energetycznymi, zwłaszcza domów wielorodzinnych, by zauważyć ogromne straty ciepła, które można bardzo prosto i ekonomicznie wykorzystać. Powszechnie stosowana tzw. wentylacja grawitacyjna, to dwa razy więcej niż 5,7 mld m3 gazu sprowadzanego z Rosji.

Często rozwiązania problemu tzw. ciągów zimnego powietrza doszukuje się w wymianie starych okien na nowe – szczelne, które drastycznie obniżają napływ powietrza z zewnątrz lub w ogóle go eliminują. Niestety, choć sposób ten przynosi wprawdzie oszczędności energii, to wprowadzony bez uwzględnienia nowego rozwiązania dotychczas wykorzystywanej wentylacji grawitacyjnej prowadzi do dramatycznego obniżenia skuteczności wentylowania pomieszczeń. W rezultacie mieszkania stają się coraz mniej przyjazne dla użytkowników. Rosnące zawilgocenie jest źródłem powstawania patogennych pleśni i przemarzania ścian. W długim okresie czasu zmiany te powodują poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia mieszkańców, a także dla integralności stanu technicznego budynku. W praktyce należałoby unikać tej pułapki w pogoni za oszczędnościami i kwestię termomodernizacji rozwiązywać kompleksowo, mając na uwadze czynniki zarówno ekonomiczne, jak i higieniczne.

Obliczenia dla typowego mieszkania:
średnia powierzchnia mieszkalna na 1 osobę – 18,5 m2; na 3 osoby – 55 m2, 9,2 m2 starych okien o U = 3 W/m2K, nowe okna o U = 1,4 W/m2K (szyby 1,1 W/m2K) – wentylacja 105 m3/h, rekuperacja w wentylacji mechanicznej – 70%, stopień wykorzystania zysków wewnętrznych i słonecznych w wentylacji grawitacyjnej – średnio 40%, a w wentylacji
mechanicznej – ok. 100%.

W analizie powyższych wyliczeń wyraźnie widać przewagę wentylacji z rekuperacją ciepła – 4900 kWh zysku na 1 rok po zamontowaniu wentylacji, podzielone na 3 osoby, daje 1633 kWh na 1 osobę na rok. Przy spalaniu gazu ziemnego
wymaga to 1633 kWh, czyli 7 kWh na 1 m3 gazu = 233 m3 gazu na rok na 1 osobę. 38 mln osób × 233 m3 = 8,85 mld m3 gazu na rok. Liczba ta przedstawia jedynie ilość zysków w domach mieszkalnych. Należałoby jeszcze doliczyć zyski, jakie można osiągnąć w biurach, szkołach i innych budynkach użyteczności publicznej. Energia odzyskiwana z wentylacji powinna być sklasyfikowana jako energia odnawialna, podobnie rekuperacja ciepła z szarej wody (z wanny i umywalki, z pralki, zmywarki itp.)


Komfort letni.

Jak wiadomo latem w budynkach wielorodzinnych suma zysków wewnętrznych przekracza sumę strat, co powoduje wzrost temperatury do poziomu często niedopuszczalnego (powyżej 27°C). Co zrobić, by w tej sytuacji uniknąć energochłonnego systemu klimatyzacji?
W warunkach Polski możliwe jest wykorzystanie cyklu dobowego do chłodzenia pomieszczeń, gdyż średnia temperatur maksymalnych wynosi 24°C, ale średnia temperatur minimalnych jest na poziomie 15°C. W przypadku stosowania rekuperatora można więc latem efektywnie chłodzić lokale mieszkalne. W ciągu dnia, gdy temperatura zewnętrzna jest wysoka, rekuperator schładza powietrze poprzez wymianę ciepła. W nocy zaś, gdy temperatura zewnętrzna jest niższa niż temperatura wewnątrz mieszkania, urządzenie nadmuchuje powietrze bez rekuperacji dodatkowo obniżając w nim temperaturę. W rezultacie moc elektryczna potrzebna do chłodzenia pomieszczeń w ten sposób nie przekracza kilku watów, podczas gdy moce urządzeń klimatyzacyjnych wyrażają się w tysiącach watów.


Zdrowie przede wszystkim.

Obecnie powszechnie akceptowalne są zamknięte przewody dla wentylacji, w których panują idealne warunki dla rozwoju mikroorganizmów i osadzania się produktów chemicznych. Filtry szeroko stosowane przepuszczają ok. 10% cząstek stałych, często tych najmniejszych. Do tego
dochodzą osady w wymiennikach ciepła i przecieki w tych wymiennikach, które mogą być wykryte tylko podczas specjalnych badań. W tych kosztownych badaniach z użyciem specjalnych gazów indykatorowych okazuje się, że choć niektórzy producenci deklarują efektywność wymiennika powyżej 80% rekuperacji, to ich realna wydajność w systemie jest o wiele niższa.


Problem otwartego spalania gazu.

Powszechnie panuje przekonanie, iż kuchenka gazowa jest bardziej wydajna i tańsza w eksploatacji niż kuchenka elektryczna. W rzeczywistości jest jednak odwrotnie. 35% wydajność kuchenki gazowej i straty w sieci przesyłu gazu powodują, że do podgrzania 1 litra wody o 97 Wh potrzeba 97/0,35×0,9 = 311 Wh energii pierwotnej. W przypadku kuchenki elektrycznej o wydajności 75% zasilanej prądem wyprodukowanym w cyklu skojarzonym o wydajności 80%, do podgrzania 1 litra wody energią 97 Wh potrzeba 97/0,8×0,75 = 162 Wh energii pierwotnej.
W warunkach rzeczywistych, w bilansie globalnym należałoby uwzględnić również wentylację pomieszczenia, w którym pracuje urządzenie grzejne. Wymagana przez przepisy Prawa budowlanego ilość powietrza konieczna do wentylowania pomieszczeń wyposażonych w kuchenki gazowe, to 70 m3/h, podczas gdy dla kuchenek elektrycznych tylko 30 m3/h. W praktyce wiele badań pokazuje, że pomieszczenia, w których używa się kuchenek gazowych powinny być wentylowane nawet 2÷3 razy większą ilością powietrza, w celu usunięcia wszystkich szkodliwych dla mieszkańców produktów spalania. Licząc bilans energetyczny globalny użytkowania kuchenki gazowej w ogrzewanym pomieszczeniu mieszkalnym otrzymujemy:
kuchnia gazowa w pomieszczeniu wentylowanym grawitacyjnie z 40% wykorzystaniem zysków wewnętrznych:
– straty 70 m3/h×0,34 (20°C – 4°C)×24 h = –9,14 kWh/dzień, – zyski 0,6×4 kWh = 2,6 kWh na dzień, – bilans – 7,54 kWh na dzień,
kuchnia elektryczna w pomieszczeniu wentylowanym aparatem wentylacyjnym z odzyskiem ciepła z wydajnością 70% rekuperacji i całkowitego wykorzystania zysków wewnętrznych:
– straty 30 m3/h×0,34×0,3 (20°C – 4°C)×24 h = –1,18 kWh/dzień, – zyski 4 kWh = 4,0 kWh/dzień, – bilans + 2,82 kWh na dzień.
Różnica pomiędzy kuchenkami wynosi:
7,54 + 2,82= 10,36 kWh na dzień, co w sezonie grzewczym sumuje się do
2 590 kWh.


Wentylacja indywidualna.

W większości istniejących domów instalacja wentylacji centralnej jest niemożliwa, z uwagi na brak miejsca na sieć przewodów. Idealnym rozwiązaniem jest wentylacja indywidualna, tym bardziej, że dzięki niej unikamy długich przewodów. Gdy jeszcze do tego dodamy małe przecieki i możliwość prania całego modułu wymiennika RylkAir w pralce automatycznej, dochodzimy do sytuacji prawie idealnej z punktu widzenia higieny. Ważnym argumentem przemawiającym za wentylacją indywidualną jest szybkość instalacji i bardzo korzystne regulowanie przez każdego użytkownika. Korzyści z wentylacji indywidualnej:
· przewody ścienne są krótkie i łatwo dostępne do inspekcji i czyszczenia,
· każdy użytkownik ma możliwość regulacji parametrów wentylacji zgodnie z własnymi potrzebami,
· indywidualny wymiennik ciepła umożliwia równomierny rozkład oszczędności pomiędzy lokalami w jednym budynku,
· duża elastyczność instalacji i rozbudowy systemu; pojedyncze przypadki niechęci lokatorów do rozwiązania nie obalą całego pomysłu; rozbudowy można rozłożyć w czasie i uruchamiać każdy aparat oddzielnie,
· niższe nakłady inwestycyjne – brak konieczności budowy sieci kanałów,
· wysoki komfort w okresie letnim.

 
 
 
       
 
stat4u    
RylkAir i RymSol są zarejestrowanymi znakami towarowymi. Wszystkie prawa zastrzeżone.
© Masa Therm Polska ul. Czereśniowa 134 Warszawa